Tag Archives: წიგნი

წიგნის მე-14 ფესტივალი

მკითხველნო, ამა ქვეყნისა, მოგესალმებით! ვინაიდან ბოლო პოსტი 16 აპრილს დავწერე, ცოტა მრცხვენია ასე უღიმღამოდ რომ ვიწყებ. თუმცა, უდიდეს პირობას ვდებ, რომ კვირაში ერთ პოსტს მაინც დავწერ! ახლა კი გადავიდეთ საქმეზე.
მოგეხსენებათ 24-27 მაისს წიგნის მე-14 ფესტივალი მიმდინარეობს ექსპო-ჯორჯიას საგამოფენო ცენტრში. შარშან სამწუხაროდ ვერ მოვხვდი, ამიტომ მთელი წლის განმავლობაში ველოდი ამ ფესტივალს. სკოლის და სწავლის გამო ხუთშაბათს და პარასკევს მისვლა ვერ მოვახერხე და ამიტომ გუშინ ვესტუმრე იქაურობას. მე-6 პავილიონში შეძურწულს სრული ქაოსი დამხვდა. შემდეგ გავიგე, რომ პროქტი ყოფილა “მაკულიტერატურა”, რაც სხვათა შორის ძალიან მომეწონა. მაშინვე გამახსენდა ჩემი ბიბლიოთეკა და სინანულის დიდმა ტალღამ დამკრა თავში. ამ დარტყმამ ზემოთ ამახედა და დავინახე “პალიტრას” მფინავი თევზი. ეს სინამდვილე არ გეგონოთ საჰაერო ბუშტი იყო. სამწუხაროდ ფოტოაპარატი არ მქონდა და ვერ გადავუღე. ისე კი მომინდა მომეპარა, მაგრამ ვერ შევწვდი..
ფესტივალზე  შეკრებილი ხალხის მრავალფეროვნებამ და რაოდენობამ სასიამოვნოდ გამახარა. რამოდენიმე ნაცნობი სახეც დავინახე, მაგალითად, შორიდან იბის მოვკარი თვალი, შემხვდა ქევანა, მაგრამ ჩემი სულელური ორჭოფობის გამო არ მივედი, ვაითუ შემეშალოს-მეთქი, თურმე არ შემშლია, შემხვდა ქალბატონი joleane და ისე შეცვლილა, რაც მე ბოლოს ვნახე, რომ კინაღამ ავტირდი! :დ გამომლანძღა პოსტების აღარ წერისთვის და დამარწმუნა “შიმშილის თამაშების” ყიდვაში. ასევე ლამის ძალით წამათრია ანესთეზირებული ბლოგის ავტორის გასაცნობად, მაგრამ არ გავყევი. მიზეზი კი ის იყო, რომ მის პოსტებს ადრე ვკითხულობდი ახლა კი აღარ მახსოვდა.. რომ ეკითხა რამე, რა მეპასუხა? ასე “გავმაზე” ეს შანსიც. სხვა არავინ მეცნო, მაგრამ რატომღაც დიდი იმედი მქონდა მოლი ბლუმს შევხვდებოდი. იმედი გამიცრუვდა. თუმცა მაინც ძალიან ვისიამოვნე.
ჩემს მეგობარს ერთი გამომცემლობის სტენდიდან, მეორეში დავათრევდი, პატარა ბავშვივით შევცქეროდი პრიალაყდიან წიგნებს და ვერაფრით გადამეწყვიტა მწირი ბიუჯეტი რაში დამეხარჯა. იმ მომენტში ბევრი ფული რომ მქონოდა, ალბათ სულაკაურის და ქარჩხაძის გამომცემლობას დავაცარიელებდი, თან პალიტრას და სხვებსაც მივაყოლებდი. უზომოდ ბევრი ვიარე და ბოლოს ისევ სულაკაურის გამომცემლობას მივადექი! შევიძინე სიუზენ კოლინზის “შიმშილის თამაშები” და ჯაბა ზარქუას “მკითხველი უნდა მოკვდეს”. გული დამწყდა, რომ ვერ შევიძინე ორჰან ფამუქის “მე წითელი მქვია”, ნატო დავითაშვილის “ოთხი მხარე და ოთხი სვეტი”, იმპრესიონიზმი, პატრიკ ზიუსკინდის “სუნამო”, რამოდენიმე კულინარიული წიგნი დედაჩემისთვის და ა.შ. სამაგიეროდ ამავსეს სარეკლამო ფლაერებით და დღის ბოლოს იმდენი მქონდა, რომ ჩანთაში აღარ მეტეოდა. სამწუხაროდ კაფით დიდად არ აღვფრთოვანდი, თორემ შიმშილშემოტეული რამეს შევსანსლავდი! არადა ექიმმა მითხრა,  სწორად იკვებე და რეჟიმში ჩაჯექიო. მაგ რეჟიმის ბრალი იყო, რომ 6 საათზე სირბილისგან კუნთები მტკიოდა და ყველგან სკამს ვეძებდი.

ბოლოს ჩემს წიგნებს გადავხედე, მე-11 პავილიონს თვალი მოვავლე, მიკი (ან მინი) მაუსის იქ ყოფნამ გამაოცა და წამოვედი. გულში კი გადავწვიტე, რომ მომავალ წელს იმდენ წოგნს ვიყიდდი, რომ წამოთრევა დამჭირვებოდა.! სახლში დაბრუნებული სასწრაფოდ ვეცი “შიმშილის თამაშებს” და 6 საათში დავამთავრე. ამაზე ცალკე პოსტს აუცილებლად შემოგთავაზებთ ახლა კი თქვენის ნებართვით დაგტოვებთ და ჯაბა Continue reading წიგნის მე-14 ფესტივალი

მილოცვა მარის! :*

მე შენ 4 წლის წინ გაგიცანი. ზაფხული იყო. ჩემს კლასელებს უნდა შევხვედროდი და შენ მათი დაქალი იყავი და დღესაც ხარ. მე მწვანე მაისური, ჯინსის ქვედაბოლო და წიტელი ვარსკვლავებიანი “ბალეტკები” მეცვა. (არადა კაბებს არ ვიცვამ) შენ თითქმის ჩვეულ ფორმაში კეტები, ჯინსის შარვალი და თეთრი წარწერებიანი მაისური გეცვა. იმ დღეს სურათების გადასაღებად მზიურში წავედით. ახლა ამის წარმოდგენა შეუძლებელია! :))
იმ დღის შემდეგ არ მინახიხარ, მაგრამ მერე ჩემს კლასში გადმოხვედი. მე-7 კლასი იყო. ძალიან გამიხარდა შენი გადმოსვლა. ადვილად დავახლოვდით. უბრალოდ შენს მეგობრად თავს არ ვთვლიდი.
შენ ძალიან უცნაური ხასიათი გაქვს. ალბათ არავინ იცის როდის რას გააკეთებ. შენში ამ თვისებას ძალიან ვაფასებ!
ერთადერთი ადამიანი ხარ ვისაც ტონალურის გამო არ ვეჩხუბები!
მე-9 კლასში შენზე წიგნის წერა დავიწყე. უფრო სწორად შენი პროტოტიპის შესახებ. სხვათა შორის კარგად გამომდიოდა. ზუსტად არ ვიცი, მაგრამ მგონი მართლა ელოდი როდის დავწერდი ახალ თავს! სამწუხაროდ თუ/და საბედნიეროდ ერთი რაღაც მოხდა და მეც წიგნის წერა შევწყვიტე. უმეტესწილად სკოლაში, გაკვეთილებზე ვწერდი და პირველი შენ გაკითხებდი. ახლა ეს ტრადიციაა თუ რამეს სკოლაში დავწერ შენ პირველი კითხულობ. კიდევ გვაქვს ასეთი ტრადიცია, წერისას ყოველთვის გეკითხები სახელებს და ადგილებს.
ვერ იტან რძის ნაწარმს! ვერც კი წარმოგიდგენია როგორ ჭამს ხალხი მას! ლობიანი გირჩევნია. შარშან აკეთებდნენ ბუფეტში კარგს და ის გიყვარდა. შოკოლადი გიყვარს განსაკუთრებით. :))) გახსოვს ერთ დღეს წუწუნებდი “ბარნი” მინდაო და მეორე დღეს მოგიტანე! 😛
ძალიან მშიშარა ხარ! სულ მეცინება ამაზე!
პირველად შენ მითხარი ბლოგი დაიწყე-ო.
ჩემო საყვარელო, პატარა, არანორმალურო, ცანცარა, ძალიან ძალიან ძაააალიან მიყვარხარ! ❤ და რაც მთავარია გილოცავ დაბადების დღეს! მეცადე არაბანალური ვყოფილიყავი და რამდენად გამომივიდა ეგ უკვე შენ განსაჯე!

P.S.სამწუხაროდ youtube-ზე შესაფერისი მისალოცი ვიდეო ვერ ვნახე ამიტომ სურათებს დავჯერდეთ!

საშენო სურათია!