Tag Archives: ღიმილი

გაზაფხული მოვიდა(?!)

საწოლზე წამოვწექი. თვალები მტკიოდა, ამიტომ დახუჭვით ვცადე დაამება. “ჩამომალაბორანტეს” მართლაც რა საზარელი სიტყვაა არა? კიდევ ერთხელ წავიკითხე “კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა”. კარგი კაცი იყო. თვით საძაგელი ემა ბოვარიც კი უყვარდა. მეც მიყვარს ემა ბოვარი. საწყალი, უმადური, ცოდვებით სავსე, “სიყვარულს” მოწყურებული სნობი იყო. ცხოვრებით მუდამ უკაყოფილო გახლდათ და ბეჰომურ საზოგადოებას ეტრფოდა.
გაზაფხული მოვიდა. ადრე ყველაფერი ძალიან უფერული იყო. ადრეში ზამთარს ვგულისხმობ. ცაც, სახლებიც, ხეებიც, ხალხიც უფერული იყო. დღენიადაგ იმაზე ვწუწუნებდი, ცუდი ამინდია-მეთქი. დღეში იმდენჯერ ვამბობდი, რომ მოღრუბლული იყო, რომ დედამ სინოპტიკოსი შემარქვა. ახლა ყველაფერი მწვანეა. ხალხი კი ისევ უფერულია. მწვანე ფერი მომენატრა. ისე ვარ, თითქოს ძველ მეგობარს შევხვდი, რომელსაც არ ვიცი რაზე ველაპარაკო და უხერხულ სიჩუმეს მორცხვი ღიმილით ვარღვევ.
იცით წიგნებში ყველაზე ძალიან რა მომწონს? ყოველ ნაწარმოებში ვპოულობ რაღაც ჩემსას. თუ ვერ ვპოულობ, მაშინ ამ თვისებას ჩემ თავს ვუმატებ. ჯორჯ ბერნარდ შოუმ ბრძანა: “ცხოვრება შენი თავის პოვნისთვის კი არაა, არამედ შენი თავის შექმნისაა”. ეჰ ვიცი, რომ თარგმნაში მოვიკოჭლებ, ამიტომ ორიგინალს შემოგთავაზებთ: “life isn’t about finding yourself it’s about creating yourself”. ასე ვიქმნები მე. ცხოვრების ბოლოს კი, იმდენად მრავალფეროვანი ვიქნები, რამდენი წიგნიც მექნება წაკითხული. ლიტერატურა, კარგი რაღაცაა. ჩემს ბიძაშვილს, რომელიც აგერ უკვე მეოთხე კურსზეა, უნივერსიტეტში აქვს ასეთი საგანი: “მეცხრამეტე საუკუნის ლიტერატურული შედევრები”. ლექტორი აძლევთ წიგნს წასაკითხად, შემდეგ კი, ლექციაზე დისკუსია აქვთ. ხომ მშვენიერია? მეც მინდა ასეთი საგანი! ოღონდ სკოლაში.
-რაზე ფირობ?-ჰკითხა თავადაც შეშინებულმა.
-ლიდაზე.. გახსოვს “მზიან ღამეში” ლიდა?
-მახსოვს..
-ხოდა მეშინია, მეც ლიდა არ გავხდე. ნამდვილსიყვარულ დაკარგული, უმარილწასმული, ცოტა ვულგარული, მაგრამ კეთილი ლიდა.-თვალზე ცრემლი მოადგა და სიგარეტი გვერდზე გადადო.
ასეთი დიალოგია ერთ ჩემს მოთხრობაში. ცუდი მოთხრობაა, მაგრამ მაინც ვწერ. ჰეჰ.. რამდენი ხანია ვწერ.
მამამ მითხრა პური ამოიტანეო. გავედი სახლიდან. ქუჩა ისეთი ცარიელი იყო, რომ თავი ზედმეტად ვიგრძენი. გამყიდველთან მივედი და ფული მივაწოდე. სანამ ხურდას მაძლევდა დახლზე ნიკაპი ჩამოვდე და “ციგნისბავშვური” მზერა ვტყორცნე შოკოლადების სექციას. მე და მამა მომავალი ძაღლის სახელზე ვკამათობთ. დღეში მინიმუმ 10 სახელს ვეუბნები, მაგრამ არც ერთი არ მოწონს. მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი კაჩუმა დაარქვას. კაჩუმა ერქვა მის პირველ ძაღლს, მაშინ, როცა 6 წლის იყო და ერაყში ცხოვრობდა.
“თვალები აღარ მტკივა და ამას იმიტომ ვწერ.
ადრე ყველაფერი ძალიან უფერული იყო. ადრეში ზამთარს ვგულისხმობ. ცაც, სახლებიც, ხეებიც, ხალხიც უფერული იყო. დღენიადაგ იმაზე ვწუწუნებდი, ცუდი ამინდია-მეთქი. დღეში იმდენჯერ ვამბობდი, რომ მოღრუბლული იყო, რომ დედამ სინოპტიკოსი შემარქვა. ახლა ყველაფერი მწვანეა. ხალხი კი ისევ უფერულია.” იღუბლება.

Advertisements

გასაღიმარი პოსტი

სულ ცოტა ხნის წინ ჩემმა ერთმა მეგობარმა facebook-ის სტატუსი განაახლა, თემა კი გაღიმებასა და სიცილზე იყო. რადგან შთაგონება დავიბრუნე და თავისუფალი დრო მოვიხელთე, აქვე პატარა პოსტს შევაკოწოწებ.(რა საყვარელი სიტყვაა არა??)
აბა ხალხო ყველანი იუმორინაზე!! თქვენ იკითხავთ რა შუაშია ეხლა ესო? მართლაც არაფერ შუაში, მაგრამ ჩემი ბლოგი და რასაც მინდა დავწერ! :P(ენაც გამოგიყავით) კარგი, კარგი დავუბრუნდეთ თემას! მეცნიერული ფაქტია, რომ სიცილი (ღიმილი) სიცოცხლეს ახანგრძლივებს! ხალხს კი როგორც ვატყობ სიცოცხლე მობეზრდა და მის მალე დამთავრებისკენ ისწრაფვის! ამ წინადადების მიზეზი კი გაბრაზებულ-უბედურ-ტანჯულ-ტრაგიკულ-ბოროტ-ისტერიკულ-დაჯღანულ-სახიანი ადამიანების მომრავლებაა. არა კი მესმის, რომ ცხოვრება ძნელია, ყველას თავისი პრობლემები აქვს და მრავალი სხვა არაგასაღიმებელი მიზეზი გვაქვს, მაგრამ ხომ არის ამის საწინააღმდეგო მიზეზები?! მაგალითად:დღეს დილას ხომ გაიღვიძეთ? მერე რა რო ცივი, ღრუბლიანი და ცოტა თოვლშერეული წვიმა მოვიდა გუშინ? აი კიდევ მიზეზი! სკოლაში გათბობა ჩამირთეს! (თქვენ რა მარა მე მიხარია!) აა გამახსენდა! ზამთარი მოდის!(ეს არ მიხარია) ახალი წელი, არდადეგები, გიჟობა, თოვლი და ჩემთვის მთავარი გოზინაყიი!!!! (არ მესმის მარტო ახალ წელს რატომ კეთდება) აჰა, მშვენიერი მიზეზებია! დარწმუნებული ვარ ბევრ საწინააღმდეგო აზრი დაგებადებათ თავში, მაგრამ მე მაინც ყველაფრის და მიუხედავად გაგიღიმებთ და თქვენც იგივეს გირჩევთ!
როგორც ზემოთ ხსენებულმა მეგობარმა კომენტარში დაწერა მარადიული სიცოცხლე არ მინდა, ამიტომ როცა დავბერდები სიცილის დოზას შევამცირებო! მე ყველას ამ დოზის გაზრდას გირჩევთ! ისე ფარმაცევტულ ფირმებს ვურჩევ სიცილი დააპატენტონ და წამლის სახით გამოუშვან! მერე ასეთი ფრაზები გაჩნდება: -სიცილიცინი მომეცით თუ შეიძლება!
მე მინდა მოგმართოთ მთელი დედამიწის (და კიდევ იუპიტერის) მცხოვრებს!! ყოველ დილას როცა ადგებით, (ან აგხიკავენ) სარკეში რაც არ უნდა მეორეხარისხოვანი საშინელებათა ფილმის “სტრაშილკა” გიყურებდეთ გაუღიმეთ თქვენში მცხოვრებ “სტრაშილკას”!! <3<3
P.S.ღიმილიან სურათებს გიტოვებთ!! :**