Tag Archives: სათამაშო

საახალწლო პოსტი

სულ მალე, არა ძალიან მალე, მოიცა 19 დღეში ახალი წელი მოვაა!! რა მაგარია არა!? ისე (არ) მიყვარს ახალი წელი, რომ სულმოუთქმელად (არ)ველოდები! მოკლედ მე თუ არ მიყვარს ახალი წელი თქვენ რაღა დააშავეთ, რომ ახლა თქვენ გეწუწუნოთ და გიშხამოთ ხასიათი?! მოკლედ ვისაც გიყვართ ან არ  არ გიყვართ ახალი წელი გილოცააავთ!

წარმოიდგინეთ რა მაგარი წუთები, არა წამებია, როდესაც ახალ წელს ახალი იმედებით ხვდები? შენს საყვარელ ადამიანებთან ერთად გაატარებ მთელ დროს და არც კი იფიქრებ, რომ მეორე დღეს რამე საქმე  გაქვს! არა სულ შენია ახალი წელი და გაერთე რამდენიც გინდა! მაგრამ მანამდე ხომ ნაძვის ხე უნდა მორთო? დიიდი, ლამაზი, ბრჭყვიალა ნაძვის ხე! დაკიდო ბურთები, წვიმები, ვარსკვლავები, ანგელოზები და მრავალი სხვა! თუ არ დაგეზარება საახალწლო ბაზრობებზეც შეირბენ და მაღალფასიან, მაგრამ დაბალ ხარისხიან ნაგავს გადაავლებ თვალს. მხედველობის ორგანოში ნახევრადმთვრალი სანტა მოგხვდება და მოვაჭრე შემოგთავაზებს გაფუტკნულ ჩიჩილაკს!
საახალწლო კერძები არ დაგავიწყდეს, რომლებიც (სამწუხაროდ) მხოლოდ ახალ წელს კეთდება! ზუსტად 12 საათზე კი ოჯახთან ან მეგობრებთან ერთად გახვალ გარეთ და ფეიერვერკებს გაუშვებ! ლამაზი და ფერადი შუშხუნები!(რომელიც ჩვენს დაბადებას არ მოჰყოლიაააააა.. სიმღერით წაიკითხეთ ეს!)
რა ჯობია ქართული ტელესივრცის საახალწლო ფილმებით აჭრელებას? უკვე მერამდენედ ვნახავ თუ “როგორ მოიპარა გრინჩმა შობა” და მერე უკან დააბრუნა და გულიც აუძგერდა.

“მარტო სახლში”-ს კიდევ ერთხელ ვაღიარებთ ძააალიან სასაცილო და საყვარელ ფილმად და აუცილებლად ჩავფიქრდებით “ნეტა მე რომ შვილი სახლში დამრჩეს”-ზე.


რუსთავი 2 და ფილარმონია იზრუნებენ ჩვენს იუმორის გაფხრეწილ გრძნობაზე და “კომედი შოუს” თუ რა ჯანდაბაც ქვია იმას წარმოგვიდგენენ!მაგრამ კოკა-კოლას საახალწლო რეკლამები ხომ გვიყვარს? მე მაგალითად ძალიან! ჯანდაბა თემას გავცდი!


მოკლედ ჩემო ძვირფასებო გიხაროდეთ ახალი წელი!
ახლა კი მოკლედ წერილი სანტას (თოვლის ბაბუას ან პაპას), რომელიც ლაპლანდიაში ცხოვრობს და თავისი ირმებით დაფრინავს აქეთ-იქით!
“გამარჯობა, ხო იცი, რომ წელს კარგი გოგო ვიყავი და თუ არ იცი გეტყვი: წელს კარგი გოგო ვიყავი! ჰოდა ჩემი შენდამი დიდი რწმენიდან და სიყვარულიდან გამომდინარე მინდა გთხოვო ჩემი ლეპტოპი, ბეეეევრი შოკოლადი და სურვილისამებრ ახალი ტელეფონი(თორემ ამ ცოდვიან მობილურს სიკვდილი მოვანატრე!). დიდი მადლბოა და ვიცი, რომ მაჩუქებ ყველაფერს! :D”
ჭირი აქა ჭირი იქაც, ქატო და ფქვილი ნიპრიჩოომ.. :)))
P.S.დაქალის თხოვნით დაწერილი პოსტი!

ასეთი ძაღლი მინდა!!
Advertisements

ბავშვობა

ყველაზე კარგი დრო ცხოვრების განმავლობაში, არის ბავშვობა. თუმცა ძალიან ბევრი ამ უბედნიერეს წუთებს ფუჭად გარგავს, რაც მე საოცრად მაღონებს. ბავშვობაში მე მქონდა ჩემი პატარა სამყარო სადაც ვცხოვრობდით მე და ჩემი სათამაშოები. ყოველ დღე საათობით ვიჯექი და ველაპარაკებოდი და მჯეროდა, რომ ოდესმე ისინიც გამცემდნენ ხმას. ვიცოდი, ისინი ყველაფერს გრძნობენ. ერთი განსაკუთრებით მიყვარდა, მაგრამ სხვებს არ ვეუბნებოდი ეწყინებათ-მეთქი. ეს არის პატარა, ნაცრისფერი, შიგნით ბურთულებიანი  მანგუსტი სახელად ბანი, რომელიც სიცოცხლის მე-12 წელს ითვლის! დღემდე ყველაზე ძალიან მიყვარს.
ბავშვობაში ყველა ბედნიერია, არავინ არ კვდება და არ ხდება ცუდად. ყოველდღე არ გიწევს იფიქრო ათას პრობლემაზე, თუ იმას არ ჩავთვლით, როგორ დავაღწიოთ თავი უგემური კომბოსტოს ჭამას. ადრე ჩემთვის სასწაულს წარმოადგენდა ყველაფერი, ჩიტების აფრენა, ეზოს უპატრონო კატის კნავილი, გაზაფხულზე ყვავილების გაშლა, მზის ამოსვლა, თოვლის მოსვლა კი, საუკეთესო მომენტი იყო!
ბავშვობაში სიხარულს მანიჭებდა ზედმეტი შოკოლადის მოცემა(ეს დღესაც მიხარია), ეზოში კიდე 5 წუთით დარჩენა, წრეშიბურთში არჩევნობა, დაჭერობანაში მგლობა და ახალი ბარბის ჩუქება ხო საერთოდ დღესასწაული იყო.

მჯეროდა თოვლის ბაბუის(და სანტა კლაუსი რა ცხოველი იყო არ ვიცოდი!), ბუის, ფერიები, გუდიანი კაცის და საერთოდ ყველაფრის! სხვათა შორის არასდროს მიოცნებია ქორწილზე ან ცხენიან პრინცზე! 🙂

“პატარაობაში” დაბადების დღეები 3საათზე იწყებოდა და 5-ზე მთავრდებოდა. თუ ცენტრში იხდიდი მაგარი იყავი! და ამ ცენტრში თუ საჩუქრებსაც იძლეოდნენ ხო ვაააფშე ყველას ჯობდი! ახლაც მახსოვს იმ ცენტრების სახელები, ბემბი, ალადინი, პეპი, ბაო-ბაბი და ა.შ. საჩუქრად უმეტესად მიგვქონდა ჩარჩო, ჭიქა, სანთელი, თუ გოგო იყო ბლოკნოტი, საათი(გოგოს ბარბიანი ბიჭს- spider-man-იანი) და განსაკუთრებულ შემთხვევაში ვაზა! 😀 ამიტომაა ჩემს სახლში ჩარჩოების განუზომელი რაოდენობა!

ისე ახლა გამახსენდა

კომპიუტერთან მარტო იმისთვის ვჯდებოდი, რომ ხატვაში შევსულიყავი და მაქსიმუმ gold miner-ი მეთამაშა!

ტელეფონი კი 11 წლისას მქონდა, motorola L6.ძალიან მიყვარდა “ბლოსტკებიანი” შარვლები და ვარდისფერი კოლგოტები.

ეჰ, რა კარგი იყო ბავშვობა.. დღეს კი 10 წლის ბავშვებს iphone-ები უჭირავთ, მოტკეცილი ჯინსები აცვიათ, აქვთ facebook-ი და 11 წლის ასაკში უკვე 4 შეყვარებული ყავდათ!  ისეთი რაღაცეები იციან რაც მე გაგონილიც არ მქონდა მაგათ ასაკში. ისე არ დამავიწყდე ერთმა ჩემმა დაქალმა 11 წლის ასაკში მითხრა:-ამხელა გოგო ხარ და არავინ უნდა გიყვარდესო? და მწარედ გააკრიტიკა ბრჭყვიალებიანი ჯინსი!

P.S.ეს ყველაფერი ძალიან მენატრება და მოვუწოდებ ყველა ბავშვს შეირგეთ ეს დრო! ვერ ხედავთ 15 წლის ვარ და უკვე მივტირი მაგ ყველაფერს! :((