Tag Archives: მუსიკა

ადამიანი რომ არ ვიყო..

ალბათ ახლა იფიქრებთ, ეს არსება(ანუ მე რაა) ადამიანი რომ არ იყოს, კალია იქნებოდაოო.. ცდებით ძვირფასებო! სხვათა შორის რაღაც არანორმალურად კარგ ხასიათზე ვარ და რაღაც უცნაურობა გამომივა ვგრძნობ..
ადამიანი რომ არ ვიყო, ვიქნებოდი ქარი, მუსიკა, მუსიკა ქარში, კომპიუტერი, რომელიც მუდამ ჭედავს, წიგნი, რომელსაც დასასრული არ აქვს, ქალთევზა(რომ არსებობდნენ), ან წყლის ფერია! (იმედია) ჩიტი, ოღონდ ისეთი, რომელიც თბილ ქვეყნებში მიფრინავს.
თუ ვიქნებოდი ნახატი, (რამდენად არარეალურად და სულელურადაც არ უნდა ჟღერდეს) ვიქნებოდი რაიმე სურეალისტური ან აბსტაქციონისტული ნახატი, რომელიც დახატა მხატვარმა, ვინც “მოკვდა თუ არა ყველამ აცხონა, ცოცხალი არვინ არ მიიკარა..”

უბრალოდ ეს სურათი გამახსენდა

გრძნობა რომ ვიყო, გაურკვევლობა ვიქნებოდი.ის შეიძლება მზეც ვყოფილიყავი

ქალაქი რომ ვიყო, ალბათ ბერლინი ვიქნებოდი, ან შეიძლება სიეტლი.

კარგი ახლი კი სერიოზულად რომ დავფიქრდეთ, რა არის ადამიანი? ყველაზე საშიში მტაცებელი?(მე-8 თუ მე-7 კლასის ბიოლოგიის გავლენა) მოაზროვნე მაიმუნი?(დარვინის გავლენა) იქნებ საერთოდ არც ვართ ადამიანები?(მახოსვს, რომ ადრე ცოტნემ დაწერა ამაზე პოსტი და ვერაფრით ვერ გავიხსენე რა ერქვა) ეს თითქოს დიდი პატივია, როცა ადამიანს გიწოდებენ, ამიტომ არ ღირს ასე ხმამაღლა ვთქვათ, რომ ადამიანები ვართ. (ტავტოლოგიას არ იმჩნევთ)
მე რომ მკითხოთ, და რომც არ მკითხოთ, მაინც დავწერ ადამიანი ძალიან საინტერესო და გამოუცნობი ფენომენია თქვენ წარმოიდგინეთ! მის შესაძლებლობებს არანაირი საზღვარი არ აქვს, და ის კი ამ თავისუფლებას არ იყენებს, მეტიც არც კი იცის როგორ გამოიყენოს! თემას არ გადავუხვიე და ბარემ დავასრულებ.
ამ პოსტზე დამთაგა თაკომ და გააგრძელა ლუკამ, ხოდა გააგრძელეთ თქვენც! 😀
პ.ს. ეხლა გამოხსენდა მე რომ ადამიანი არ ვიყო ვიქნებოდი მფრინავი ზღარბი! 😀

“ნიპრიჩომ” პოსტი

ზღარბი!
მოიცადეთ! არ აღელდეთ! უბრალოდ მინდოდა 2012 წელს პირველი სიტყვა ბლოგზე ზღარბი ყოფილიყო! მიზეზი არ ვიცი და ტყუილად მკითხავთ! ეს წინადადება პირდაპირ ესიტყვება სათაურს! 😀
ილიას დაწერილის არ იყოს, მართლაც “რა გითხრათ, რით გაგახაროთ?!”. მე ვერაფერს გეტყვით, მითუმეტეს გასახარებელს.

მე თქვენ არ მოგიყვებით როგორი საახალწლო განწყობა მქონდა, რადგან თუ ჩემი ერთგული მკითხველი ბრძანდებით ამის შესახებ ინფორმაცია გექნება, მაგრამ თუ არა გადახედე რამდენიმე წინა პოსტს და დარწმუნდებით იმაში, რომ საერთოდ არ მქონია საახალწლო განწყობა 11:59-მდე. 12:00-ზე იმედია ნაპერწკალივით გამიხარდა დრაკონის წლის შემოფრენა, მაგრამ ეს იმდენად წამიერი იყო, რომ დატკბობაც კი ვერ მოვასწარი წესიერად! Continue reading “ნიპრიჩომ” პოსტი

ახალი წელი პარიზში

მე მინდა ახალ წელს პარზში შევხვდე. ეიფელის კოშკის ან ლუვრის გამო არა! არც სიყვარულის პოვნა მინდა “მარადიული სიყვარულის ქალაქში”, უბრალოდ მინდა “ვალენტინოს” წითელ კაბაში გამოწყობილმა, 31 დეკემბერ საღამოს ჩემი სასტუმროდან გამოვიდე და პარიზის წვრილ ქუჩებს გავუყვე. ვისეირნო მანამ, სანამ არ დავიღლები, შემდეგ კი ერთ პატარა და მყუდრო კაფეში დავჯდე, ყავა და ტირამისუ შევუკვეთო და მხიარულ ფრანგებს დავაკვირდე. მვუსმინე მათ მელოდიურ ენას, რომელზეც თითქმის არაფერი მესმის!
ქუჩაში მხირული სანტა მინდა შემხვდეს, რომელიც გამვლელებს ულოცავს დამდეგს. მას თბილად გავუღიმებ, მაგრამ ალბათ ვერაფერს ვეტყვი. ვინმე ქუჩის მუსიკოსთან ერთად ერთ ნაცნობ სიმღერასაც ვიმღერებდი.
ვიპოვი ერთ, მაღალ სახლს, საიდანაც მთელი პარიზი გამოჩნდება, მის სახურავზეც ავალ ქუსლიანი ფეხსაცმლის და ძვირფასი კაბის მიუხედავად და დაველოდები 12 საათს. როცა ფეიერვერკები დამთავრდება, რომელიმე სახლში დაუპატიჟებლად შევიჭრები და ბოლო ხმაზე დავიძახებ goole translate-დან დაზეპირებულ სიტყვებს: heureuse nouvelle année!!!!!! გაოცებულ ოჯახს დავტოვებდი და ღიღინით დავუბრუნდებოდი ჩემს დამხვედრ ქალაქს, რომელისგანაც დიდ სასწაულს ველოდი! ისე თუ ვინმე სიმპატიური ახალგაზრდა ფრანგი შემხვდებოდა დიდი სიამოვნებით ვეცეკვებოდი ვალსს(რომელიც ჩემმა ბიძაშვილმა ზაფხულში მასწავლა! <3).
P.S.მრავალ ახალ წელს დაესწარით ჩემო საყვარელო მკითხველებო, მადლობთ, რომ ამ 3 თვის განმავლობაში რაც მე ბლოგოსფეროში გამოვჩნდი თვალს ადევნებდით ბლოგს. წარმატებას და თქვენი სანუკვარი ოცნებების ასრულებას გისურვებთ!
სიყვარულით და პატივისცემით თქვენი მარიშკალია! ❤

Paris je t’aime… ❤

 

 

 

5 წუთი

სულ მაინტერესებდა ლამპიონები როდის ინთება-თქო. ხოდა გუშინ შემთხვევით აღმოვაჩინე, რომ სადღაც 6-ს რომ 20-15 აკლება, მაშინ ანთებენ. მეც დღეს 17:35 წუთიდან ფანჯარასთან მდგომ მაგიდაზე, გამათბობელთან ახლოს შემოვუსკუპდი, ხელში ჩაი და შოკოლადი დავიჭირე და ამ წუთებით ტკბობა დავიწყე.
წუთი პირველი:
“მოკლე ტექსტური შეტყობინება” მომდის ტექსტით: movediiii. shen ras shvebi? მოიცა სად მოვიდა? ანუ დღეს იქ იყო? აკი ხვალ-ო? ანგარიშის მდგომარეობას ვამოწმებ. ამდენი ნული შეიძლება? ჯანდაბა.. ფანჯარაში გავიხედე. გარაჟებზე თეთრი ფისო დახტის.. მანქანას სიგნალიზაცია ჩაერთო.. ტელეფონს დავხედე 17:36..


წუთი მეორე:
მამაჩემი კომპიუტერთან დაჯდა. სიგარეტი აიღო. ასანთის ღერს მოუკიდა. ერთხანს უყურა და მერე ოთახი ბოლით აივსო.. ბებია პროფილს უყურებს.. ღმერთო რა მარაზმია.. ჩაის სუნი მაფხიზლებს. ლიმნიანი ჩაი..
წუთი მესამე:
ეზოში კობოკრულ და სპორტულ ქურთუკიანი ბიჭები თამაშობენ. ყოველდღე დაახლოებით ამ დროს გამოდიან სახლებიდან. ჩემი ფისო დაიკარგა.. უი შოკოლადი ხომ მაქვს.. ბიჭები ფეხბურთს თამაშობენ ქვით… სიმღერა მახსენდება.


წუთი მეოთხე:
ერთ ბლოგზე დაწერილი ლექსი მახსენდება. სიტყვების ზღვა. კარგი ლექსია. არადა ლექსები არ მომწონს. ისევ ლიმნიანი ჩაი. ასაფეთქებლის ხმა ისმის.. ახალი წელი მოდიიის..
წუთი მეხუთე:
17:40! აინთოო!! როგორც იქნა აინთო! ფანჯრიდან 9 ლამპიონი ჩანს. ყველას ნათურა ერთდროულად, მკრთალად განათდა. მერე ნელნელა უფრო ძლიერად აინთო. მე ჩაის ბოლო ყლუპი მოვსვი და მაგიდიდან ჩამოვედი.

გზა

ქუჩა. ხალხი. გაღიზიანება. ტრანსპორტი. გამონაბოლქვი. ჰაერი. ჩიტები. ხიდი. ისევ ხალხი. მათხოვრები. ლექსი.
”ძვირფასო ჩემი სათხოვარია,
როცა ქუჩაში მათხოვარია,
ნუ განიკითხავ რა ცხოვარია,
იქნება სულაც მათხოვარია?!”-არ ვიცი ვისია.
ბავშვი. საჰაერო ბუშტი. სიხარული.
ბატიბუტი. ხურდები. მარილიანი ტუჩები. პარკი. შადრევანი. სკამი. მტრედები. კატა. შავი კატა.
“ფისუნია კატა
მაგიდაზე ახტა
ჩამოაგდო ვაზა ბებო გააბრაზა.” Continue reading გზა