Tag Archives: დილა

აბიტურიენტობა და ჩემი ტუზ ყვავი

-სკოლა მართლა ბოლო ზარის მერე მთავრდება?

-ხო…

სამშაბათს, მეოთხე გამოცდა ჩავაბარე. ის ხუთი ღამე 6 საათზე მეტი არ მძინები.

გამოცდების სირთულის, პროგრამის გადაღეჭვა-მონელების, დილაუთენია სიცივეში სახლიდან გასვლის, განადგურებული ნერვების და საკუთარ ცოდნაში იმედგაცრუების მიუხედავად ეს ხუთი დღე მომენატრება. ვიცი სიგიჟედ მოგეჩვენებათ, მაგრამ ასეა. სკოლაში გატარებული ბოლო ერთი თვე მთელ 11 წელს მირჩევნია.

ჩემი კლასელი ერთ–ერთ გამოცდაზე კარტით მოვიდა. ტუზ ყვავი მე მისახსოვრა. ასე მითხრა “ყველაზე ძლიერი კარტიაო”. მეც ჩემი ტუზით გადავაგორე გამოცდები.
ჩემი მზიანი დღეები მომენატრება. სკოლაში პირველი მე მივდიოდი და ყველას შემოსვლას ვხედავდი.  ბავშვების ღიმილს,  ცრემლებს, იმედებს და მათ გაცრუებებს.
გამოცდიდან გამოსვლის შემდეგ კიბეებზე ჩამორბენისას, თავი ფილმში მეგონა. წამით ყველა შენ გიყურებს და შენგან ელის პასუხს. სასაცილოა, მაგრამ მარტო პირველი ჩამოსვლა მახსოვს.  ყველა ჩვენგანი იყო ვარსკვლავი ერთი წამით მაინც.

–იცი რა მაგარი ხაჭაპური იყო? ყველიც ჰქონდა და მაკარონიც!– ვიღაც გამვლელი სკოლასთან.

დღეს აბიტურიენტობა მთელი სიგრძე–სიგანით შევიგრძენი. ვიცი, ბევრს ვწუწუნებ, მაგრამ დროს შეეფერება! გავიგე ფრაზა “თავის მოსაფხანი დროც კი არ მაქვს–ს” მნიშვნელობა და  დიდი ხანი მეცადინეობის ერთ–ერთი ნიშანი აღმოვაჩინე: მაგიდაზე ჩაის ჭიქის დასადგმელი ადგილიც კი არ მქონდა.
გაციებული ფიზიონომიით ყველა წითელს ვკვეთ და radiohead-ს უფრო ხშირად ვუსმენ ვიდრე ხალხის სიტყვებს.
1 საათამდე ქართულის თემას ვწერდი საწყალ აშოტ კურაპალატსა და მის “სიძვის დედაკაცზე”. 1–ზე ქართულზე გავიქეცი, იქიდან ინგლისურზე. ინგლისურს ადრე გამოვექეცი და “მარშუტკას” დაველოდე.  საცობები და გამოცდები თუ მომკლავს. ხო კიდე ვიღაცის თავზე დადებული ჩანთა!
სადაც დამიბარა ნუცამ მივედი და მის ლოდინში იქვე ჩამოვჯექი. იქ მყოფი ხალხის სიჭრელემ გამაოცა. ტელეფონზე მოულოდნელი და სასიამოვნო ზარი შემოვიდა.  მალე ნუცაც მოვიდა და უნარებზე წავედით.
პატარა მყუდრო ქუჩა იყო. ძველის ძველი სახლებით, აქა–იქ ჩამსხვრეული ფანჯრებით, ერთმხრივი გზით, საოცარი სიჩუმით და უზარმაზარი ხეებით.
ჩემი შემოდგომა მოვიდა. ოქტომბერში ყველგან ვაგვიანებ! იმიტომ, რომ ვცდილობ ყოველი ფოთლის ჩამოვარდნა დავიმახსოვრო. მუსიკას მხოლოდ იმისთვის ვრთავ, რომ ფეხქვეშ ფოთლების შრიალი გავიგო. მზის სხივების გარდატეხა მოშიშვლებულ ტოტებს შორის ერთდროულად სევდას და ღიმილს მგვრის. მგონია, რომ გავგიჟდი, მაგრამ თუ ასეთი ბედნიერება სიგიჟეა, დაე, ვიყო გიჟი. 🙂
ხვალ ადრე უნდა ავდგე.. ისევ…

P.S. ვგრძნობ, რომ აბიტურიენტობაზე ბევრის წერა მომიწევს!
P.P.S. ველქამ ბექ თაი

ჩემი დილა

მამაჩემი ხმაურიანად გავიდა სახლიდან და კარებიც გასაღებით დაკეტა. გამომეღვიძა და მივხვდი, რომ დაძინების “პრასვეტი” აღარ მქონდა. ავდექი, მაგრამ ჩაცმის დაზარების გამო, თაგვიან პიჟამოზე პირდაპირ დიდი, თბილი, ვარდისფერი ხალათი შემოვიცვი. ე.წ. ჩუსტები რომ ვერ ვიპოვე, უგებს დავწვდი და წინდაზე ამოვცვი. მშიოდა, მაგრამ არ შევჭამე. სააბაზანოში რომ შევედი, ისეთმა ნაცემმა არსებამ გამომხედა, რომ სასწრაფოდ შევიხსი წყალი, მაგრამ ამანაც ვერ მიშველა, ისევ ნაცემი არსება ვიყავი, ოღონდ ახლა უკვე სველი. სამზარეულოში შევედი, მაგრამ მაინც არ შევჭამე და კომპიუტერთან გამოვედი.
გამახსენდა! დღეს ოთხშაბათია! ვიფიქრე მოლის ახალი ჯეოპარდი ექნება-მეთქი და შევირბინე სანახავად. მართალი აღმოვჩნდი, მშვენიერი ჯეოპარდი დამხვა. ცხოვრებაში პირველად მივიღე მასში მონაწილეობა და ვნახოთ რა იქნება!
facebook-ზეც შევირბინე, მაინც რა იცი რა ხდება! არაფერიც არ ხდება, ყველა სტატუსი ასეთი იყო:აუ მეძინება, წავედი, მშია, გამაგდეთ ვინმემ აქედან… გამოსვლას ვაპირებდი და კლასელმა მომწერა. დავრჩი. ისევ ბლოგზე დავბრუნდი. ზოგიერთი პოსტი ვნახე და მერე კუჭმა უცენზუროდ მომიხსენია და სამზარეულოში გავედი. ჩაი დავისხი და მჭადების მომზადებას შევუდექი. (ისევ ვწერ თითქოს ძნელი იყოს)
ახლა ვზივარ აქ. ლინმიანი ჩაით(ი)  ვტკბები და ვცდილობ არ ვიფიქრო იმაზე, რომ 3 საათზე “ზუბნაია ფეია”-სთან უნდა წავიდე.. ვინც ვერ მოხვდა სტომატოლოგი ვიგულისხმე..
P.S. გუშინ უკვე მერამდენედ ვუყურე mr. and mrs. smith.. ეჰ რა სახლს ანგრევეენ.. 😦
P.P.S.რა უცნაური დილა მაქვს! 😀