Tag Archives: გზა

On the road

მთაწმინდის გზაზე ვიყავით. მანქანა საშინელი სისწრაფით მიჰყავდა ჩემს მეგობარს. ჰაერის ნაკადი სახეზე მეფერებოდა და გრძელ თმას თავის სურვილზე ათამაშებდა. მთხოვეს რადიოს ბოლომდე აუწიეო. ახლაც წარმოდგენა არ მაქვს ვინ მღეროდა, მაგრამ რაღაც კარგს ამბობდა ის კაცი, ასე მგონია. ხეების ჯარი ერთმანეთს ენაცვლებოდა და თითქოს გზის პირას ჩამწკრივებული ერთ სხეულს ქმნიდა. მეღიმებოდა ბედნიერებისგან. ჩემი ქალაქი ციცინათელების ბუდეს ჰგავდა შორიდან. აკიაფებული სახლებს შორის სიბნელის ლანდები კრთებოდა და თბილისის ჩაძინებას ელოდა, რომ უკუნის ფერხულში ჩაბმულიყო. მე და ჩემი მეგობრები მანქანაში ვისხედით და მე ვიცოდი, მათ არასდროს დავკარგავ. 10 წლის მერე თუნდაც დიდი ხნის უნახავებს ასე უეცრად სადმე მოგვინდება ღამე გასეირნება. ისევ ასე გვეყვარება ერთმანეთზე ხუმრობა და გიჟებივით მოქცევა.

-100 ისტორია დღიურიდან.

Advertisements

ვალენტინობააა?!?!?!?!

არ გილოცავთ დღევანდელ დღეს! თუ უნდა მიწყინოს წმინდა ვალენტინმა აი ეგრე ვოტ! არ გადმომხედავს თუ?! 😀 დილას, თქვენ წარმოდგენაც კი არ გაქვთ, როგორ მესიკვდილებოდა ადგომა! მაგრამ მე შევძელი! გაფუჭებული ჩაიდანი ავამუშავე როგორღაც და  ქლორიანი წყალი ჩავასხი შიგნით. ჩემი დაქალი სკოლაში არ წამოვიდა და მომიწია 5წუთიანი გზისთვის მარტო გადგომა! გზაში ერთი გოგო შემხვდა. უკვე 2 წელია, თითქმის ყოველ დილას ერთ ადგილას მხვდება და თავის დაქალს ელოდება. ხოდა დილას რომ დავინახე გავიფიქრე როგორმე უნდა გავიცნო-მეთქი. მერე გამახსენდა 2 თვე ერთ ბიჭს ვიცნობდი, ვესალმებოდი, ვკითხულობდი და ა.შ. მაგრამ მისი სახელი არ ვიცოდი! პირობითად ბრინჯის ღმერთს ვეძახდი! :D(ეს არ შეიმჩნიოთ,  ამას თუ წაიკითხავს თვითონ მიხვდება) ხოდა ბოლოს ვკითხ რა გქვია-მეთქი. გიო-ო. მე მარი-მეთქი. იმან ვიცი-ო. შემრცხვა. მოკლედ შევედი სკოლაშიი. პირველი ფიზკულტურა მქონდა. პირველივე სართულზე ჩემი სამი კლასელი შემხვდა. არც ერთს არ მიელოცებოდა ვალენტინობა! კლასსში ავედი და ფიზ-რაზე არ ჩავსულვარ. კლასში დავრჩი. მოკლედ რომ ვთქვა სკოლაში არაფერი არ მომხდარა! თუ 7 გაკვეთილს, დიიიიიიდ “პიკნიკს”, კლასელ ბიჭთან ჩხუბს, სალომეს მკვდარ სულად გამოცხადებას და სკოლის დანგრევის შესახებ ჭორს არ ჩავთვლით! აღმოვაჩინე, რომ ყველა საშინელ ხასიათზე იყო!!
სახლში მოვედი. facebook-ი შევამოწმე. ვჭამე! მერე მივხვდი, რომ რამე ტკბილი მინდოდა! თმაგაწეწილი ჩავედი და 2 “ტარტალეტკა” ვიყიდე! ამ “ტარტალეტკებს” ზემოდან მარწყვები და კივები ჰქონდა. მარწყვს მარწყვის გემო ჰქონდააააა! ხოდა ისეთი სისწრაფით შემომეჭამა, რომ ისიც კი ვერ მოვისაზრე დედაჩემს დავუტოვო-მეთქი. მერე “valentine’s day”-ს ვუყურე! ❤ ისეც facebook-ი შევამოწმე, რამოდენიმე ბლოგზე შევირბინე, შეტყობინებებს ვუპასუხე და ახლა პოსტს ვწერ. ასეთი დებილი პოსტი არ დამიწერია არასდროს, მაგრამ რა მოხდა! ტაკ შტო მაპატიეთ! ამას მოუსმინეთ და კარგ ხასიათზე დადექით! 😛
P.S.ისე რა არის რაა! დავიჯერო რომანტიული სკოლელები არ მყაავს???