Tag Archives: ბებია

ჩემი ბიბლიოთეკა part 2

მგონი ბიბლიოთეკარობა არ მაწყენდა.. ეს ისე  ვთქვი რააა.. თავს არ ვიმართლებ პოსტების არ-წერის გამო და არც იმას ვამბობ, რომ მეზარებოდა. უბრალოდ ვინაიდან და რადგანაც ახლა “პაწა” თავისუფალი დრო ვიპოვე,(არადა დაპირებული მოთხრობა და ქიმიის პროექტი მაქვს დასამთავრებელი, ასევე სამეცადინო ულევი და ახლადგაგებული წლის ბოლოს 8 გამოცდისთვის მომზადება) პოსტი მინდა დავწერო! წინა პოსტში ჩემს ბიბლიოთეკაზე მქონდა საუბარი.. კი ბატონო, რავა შეგედავებით, რომ დიდი ხნის წინ იყო ეგ, მაგრამ მე ახლა გავაგრძელებ.
კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ ვეფხისტყაოსნების რიცხვი საკმაოდ დიდია! სამაგიეროდ რაც აქ ვიპოვე ძალიან ძვირფასად და განსხვავებულად გამოიყურებოდა.. სხვათა შორის საკმაოდ მძიმეც იყო.. ასევე აღმოვაჩინე (ჩემდა ჭირად ნაწამები) შუშანიკი.. როგორც ხედავთ ყდა აქვს არაჩვეულებრივი! ძალიან მომეწონა! 6 ენაზეა ნათარგმნი.


ეს წიგნი კი ჭეშმარიტად გამოხატავს ჩემს ბავშვობას! დედაჩემი ყოველ ღამე მიკითხავდა და მიყვებოდა ზღაპრებს ამ წიგნიდან და იმდენად თბილი და კეთილი მოგონებები მაკავშირებს მასთან, რომ ალბათ ჩემს შვილსაც წავუკითხავ-ხოლმე..
არ შემიძლია არ აღვნიშნო დოსტოევსკის არანორმალურად ბევრი წიგნი!

“მკვდარი სახლის ჩანაწერები” დავიწყე ზაფხულში ბულაჩაურში, მაგრამ ზედმეტად მძიმე აღმოჩნდა ჩემთვის და ნუცას წამოღებული სომერსეტ მოემის ნაწარმოებები წავიკითხე. ახლა გამახსენდა, “წითურის” მთავარი გმირის სიცილი თითქოს მართლაც მესმოდა..
ბებიაჩემი, (წიგნების შემომტანი ადამიანი) აშკარად დიიდ პატივს სცემდა რუსულ ლიტერატურას, რაც წიგნების რაოდენობაში გამოიხატება. სხვათა შორის ეს მე ძალიან მახარებს! 🙂
გამიხარდა თომას მანის “ლოტე ვაიმარშის” პოვნა. ეს იმ წიგნების რიგში მოხვა, რომლების წაკითხვასაც ვაპირებ.  ტოლსტოის “ომი და მშვიდობა” 4 ტომად. საკმაოდ კარგი ყდები აქვს! ხო ვიცი, ყდებით ვმსჯელობ ასეთ შედევრზე..  კიდევ ერთი ვეფხისტყაოსანი..  აგერაა ჩემი “კლასიკი ი სავრემენნიკის” არასრული გამოცემა.. ნეტავ მთლიანი მქონდეს..
ახლა კი წასაკითხი წიგნების გეგმა:
1.შექსპირის დამთავრება.. (ახლ “ჰამლეტის” კითხვაში ვარ.)
2.”დედოფალი მარგო”
3.”მარტოობის ასი წელი” – გაბრიელ გარსია მარკესი
4.”ბურუსი”- მიგელ დე უნამუნო
5.ჯეიმს ფენიმორ კუპერი – “უკანასკნელი მოჰიკანი”
6.ონორე დე ბალზაკი – “შაგრენის ტყავი” და “პოლკოვნიკი შაბერი”
7.სირცხვილი, მაგრამ შარლოტა ბრონტე – “ჯეინ ეარი”
8.პროსპერ მერიმეს ნოველები
9.გი დე მოპასანი  – “წუთისოფელი” (“ლამაზი მეგობარი” სახლში არ მაქვს 😦 )
10. ზემოთ კი ვთქვი, მაგრამ ეგება დაგავიწყდათ, თომას მანი- “ლოტე ვაიმერში”
პ.ს.ვაი და ვუი მეგობრებო! სოფის პოსტი წავიკითხე წერას ვწყვეტო.. გული გამისკდა! სოფიი!! მოგიწოდებ ეგ აზრი თავიდან ამოგდო! ვინც მის ბლოგზე არ ყოფილხართ გირჩევთ ესტუმროთ!

Advertisements

ჩემი ბიბლიოთეკა part 1

ძვირფასო მეგობრებო, ჩვენ აქ შევიკრიბეთ რათა ჩემი ახალი მოჩხლაფორთებული(კარგი სიტყვაა ხო?) რაღაცა წაიკითხოთ!
რაც კი რა წიგნია ჩემს სახლში 90% ბებიაჩემმა იყიდა საბჭოთა კავშირის დროს. მოგეხსენებათ, მაშინ არც წიგნების ფართო არჩევანი იყო და რაც იყო, ისიც სახელმწიფოს ცენზურას გადიოდა. (ყოველ შემთხვევაში ბებიაჩემი ასე მეუბნება)

სწორედ ამიტომ სადაც კი რამე ახალ წიგნს შეხვდებოდა ყიდულობდა და კითხულობდა! (მერე რა, თუ უმეტესობა არც კი ახსოვს?!) ასე აღმოჩნდა ჩემს სახლში

არსებულ ყველა თაროზე ესა თუ ის წიგნი. გაგიკვირდებათ და იმდენად საოცარი ასორტიმენტი მქონია, რომ კინაღამ ვინანე საჯაროს ბარათი რისთვის ავიღე-მეთქი.

დღეს გადავწყვიტე ერთ-ერთი თაროების “ნაკრების”(თუ შეიძლება ასე ითქვას) დალაგება! რაგბიზე წასვლა ვერ მოვახერხე ბილეთების გათავების გამო. გამიხარდა კიდეც წიგნებს დროს დავუთმობ-მეთქი. (არ იფიქროთ, რომ გავგიჟდი წიგნები მიყვარს და რა ვქნა?!) სხვათა შორის სურათებიც გადავუღე ყველაფერს!

რაც აღმოვაჩინე: ხუთ თაროზე სამი “ვეფხისტყაოსანი”(როგორც დედამ მითხრა, ბებია სადაც ახალ გამოცემას ნახულობდა მაშინვე ყიდულობდა), გარდა ამ სამისა, სახლში კიდევ მინიმუმ ხუთი ვეფხისტყაოსანი მაქვს.

გერმანულ-ქართული ან პირიქით, რუსულ-გერმანული ან პირიქით ლექსიკონების რაოდენობა სხვა ყველაფერს აჭარბებს! ხუთ თაროზე 6 წიგნი. ასევე საკმაოდ ვიპოვე დედაჩემისეულა სამედიცინო ლიტერატურა, რომელმაც საპატიო ადგილი დაიკავა

პირველ თაროზე.

მერე რა, რომ სამედიცინოა!? მთავარია ლათინურია! ბავშვობიდან მინდოდა ლათინურის სწავლა!

აღმოვაჩინე ნოსტრადამუსის წინასწარმეტყველებები. აქ კი ერთგვარი მუნჯი შოკი მქონდა. ამ უკანასკნელმა პლუტარქეს გვერდზე დაიდო ბინა. მეორე თაროს დიდი პატივი ხვდა წილად! მთელი ქართული პროზის და ილიას ტომები “დავასახლე” იქ. სხვათა შორის ამ წიგნების შორის ისინი ვიპოვე, რომელთა წაკითხვაც უკვე დიდი ხანია მინდოდა და ისიც, რომელიც წესით წაკითხული უნდა მქონდეს და მრცხვენია, რომ ჯეინ ეარი არ მაქვს წაკითხული.. ისე იმის ბრალია, რომ ჩემმა კლასელმა ტვინი წამიღო წაიკითხეო და ჯინაზე არ წავიკითხე!
სიხარულით კინაღამ სკამიდან (რომელზეც დიდ ძალისხმევის შემდეგ ავძვერი) გადმოვვარდი, რომცა ანდერსენი ზღაპრების წიგნი ვიპოვე! მართალია რუსულად იყო და მე არაფერი მესმოდა ადრე, მაგრამ მე მაინც მიყვარდა ეს წიგნი!
ხო რაც მთავარია! ხვალ დიდი წიგნის კარადის დალაგებას ვაპირებ, ასე რომ  wish me luck!

P.S.ახლა ვორდპრესმა მახარა 45-ე პოსტი გამოაქვეყნეო! ❤