Category Archives: მე

On the road

მთაწმინდის გზაზე ვიყავით. მანქანა საშინელი სისწრაფით მიჰყავდა ჩემს მეგობარს. ჰაერის ნაკადი სახეზე მეფერებოდა და გრძელ თმას თავის სურვილზე ათამაშებდა. მთხოვეს რადიოს ბოლომდე აუწიეო. ახლაც წარმოდგენა არ მაქვს ვინ მღეროდა, მაგრამ რაღაც კარგს ამბობდა ის კაცი, ასე მგონია. ხეების ჯარი ერთმანეთს ენაცვლებოდა და თითქოს გზის პირას ჩამწკრივებული ერთ სხეულს ქმნიდა. მეღიმებოდა ბედნიერებისგან. ჩემი ქალაქი ციცინათელების ბუდეს ჰგავდა შორიდან. აკიაფებული სახლებს შორის სიბნელის ლანდები კრთებოდა და თბილისის ჩაძინებას ელოდა, რომ უკუნის ფერხულში ჩაბმულიყო. მე და ჩემი მეგობრები მანქანაში ვისხედით და მე ვიცოდი, მათ არასდროს დავკარგავ. 10 წლის მერე თუნდაც დიდი ხნის უნახავებს ასე უეცრად სადმე მოგვინდება ღამე გასეირნება. ისევ ასე გვეყვარება ერთმანეთზე ხუმრობა და გიჟებივით მოქცევა.

-100 ისტორია დღიურიდან.

New year, new me

ამ სათაურში მოხსენიებულ ფრაზას ყოველ წელს ვეუბნებოდი ჩემს თავს. ახალ წლისთვის გეგმებს ვაწყობდი, გასაკეთებელი საქმეების სიას ვადგენდი, ჩამოვწერდი ადგილებს, ფილმებს, სერიალებს, რომელთა ნახვაც მინდოდა ან წიგნებს, რომელთა წაკითხვას ვაპირებდი. ეს ენთუზიაზმი მაქსიმუმ ერთი თვე მიმყვებოდა და შემდეგ მალევე მავიწყდებოდა, სანამ ზამთრის სუსხი თბილი ქურთუკის ჩაცმას არ მაიძულებდა და რუსთაველზე ჭაღებს არ დაკიდდნენ საახალწლო განწყობის შესაქმნელად. Continue reading New year, new me

ჰოდა

ჰოოდა ბოლო ზარიც მქონდა და ვინ იცის ჩემი სიმწრით ნაყიდი მარკერები სად სტალინის უჯრაში წავიდა.
ხვალ გამოცდა მაქვს და აღარც ნერვები დამრჩა, აღარც ძალა, აღარც სურვილი (ჩაბარების) და აღარც პური კარადაში.
ჰოდა ტორტის ჭრაში მაგარი ვარ.
ჰოდა კარტოფილს სულ არ გავს სტრაქსი.
ჰოდა რა მეშველება მე ხვააალ?!
ჰოდა ერთმა ცოლი მოიყვანა და ძაან გამიხარდა(მერე რა, რომ არ ვიცნობ)
ჰოდა სირიუს ბლექი მეხატა!
ჰოდა გუშინ რიჟა ფისო გადავარჩინე სიკვდილს! *აი ემ ა ჰიროუ*
В жизне всё по другому 🙂

გულის წნევა

მეოთხე ჭიქა ყავა და გულის წნევა მაინც დაბლა იწევს.
ღამე არ დამეძინა და ცხადში ვხედავდი სიზმრებს. ისტორია მეორდება და მთავარი პრინციპი ერთია: ეგოს დაკმაყოფილება. ხელები მიკანკალებს და პერიოდულად მიშეშდება. პიანინოზე დაკვრა გავიხსენე. გამოცდები იწყება.
P.S. კიდევ ერთი კვირა თუ გავძლებ მერე რაღა მომკლავს?!

image

იპოვე თავი შენი

გადაწყვეტილებების გზაზე ვდგავარ და ისევ არ ვიცი არ გავაკეთო. სამწუხაროდ, ეს ჩემი შექმნილი სამყარო არაა და გვირაბის ბოლოს სინათლეც არ თავად უნდა ვიპოვო. ყოველთვის დიდ დროს ვხარჯავდი იმაზე ფიქრში, თუ რა და როგორ შეიძლება მომხდარიყო. ვფიქრობდი, რომ საკუთარი ცხოვრების სცენარს თავად ვწერდი, სინამდვილეში კი უბრალოდ თავის ვიმართლებდი და გამოსავლის პოვნის ნაცვლად ახალ პრობლემებს ვიქმნიდი. ვფიქრობდი.. მეგონა…   ეს პრობლმები კი არსად ქრებოდა და ახლა დროა ისინი გადავჭრა. გადამალული სირთულეები ზამთრის ძილიდან გამოვიყვანო და საერთოდ გავაქრო. მეყო ზამთარი. გაზაფხულის დროა. პრობლემები, რომლებიც ახლა, ამ წამს ვაღიარე, არც ისეთი საშინელია. კონცენტრაცია მჭირდება იმაზე, რაც ჩემი მომავლისთვისაა აუცილებელი. როგორც ყველაფერი ამ სამყაროში, არც ეს იქნება მარტივი.

მართალია ეს თაგვი.. 🙂

დრო გავიდა, ღირებულებები გადაფასდა, ურთიერთობები გაცვდა და შეცდომები დაგროვდა.
არც ისეთი პატარა და არც ისეთი დიდი. ასეთად ვთვლიდი ყველაფერს ჩემს გარშემო. დროა ეს გამოვასწორო. დრო გადის და არ ვაპირებ უბრალოდ დინებას მივყვე. ცოტა უნდა გამოვცოცხლდე.  არჩევანი უნდა გავაკეთო და მას მივყვე.  ყველაფერი ჩემს გარშემო არ ტრიალებს, ყველაფერში დამნაშავე მე არ ვარ და ერთი შეცდომით ყველაფერი არ ინგრევა. აი ასე. მარტივად.
მეგონა პრინციპები უკვე ჩამოვაყალიბე და აღარასდროს შევიცვლებოდი, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ არაფერია სამუდამო. დღეს უკვე მეასედ შევიცვალე აზრი ყველაფერზე. ასე რომ … დაე იყოს ცვლილებები! ოღონდ გონიერი 🙂

არ ავნო და არ გავნებენ? როგორც ჩანს, წესები ასეთი მარტივი არაა. უფრო სწორად წესები საერთოდ  არ მოყვება ვნებას 🙂

რამდენად სამწუხაროც არ უნდა იყოს, ბევრი დაიკარგა, მაგრამ ის ადამიანები, რომლებიც ყოველდღე გვერდში მედგნენ ჩემი უხმო გაურკვევლობის მიუხედავად, მუდამ მეყვარება. მათ მე მასწავლეს ბრძოლა. ისინი კი ვინც ომში დავკარგე, აუცილებელი მსხვერპლი იყო. ბრძოლა გრძელდება. ეს ყოფილა მთავარი.

შეცდომები.

Простите меня, святой отец, ибо я согрешила…

ყველაფერი წინაა(?)!

ცეკვა, რომელიც მხოლოდ მე მეკუთვნის..

მგონი ჯობია შევეშვა უცნაური “ნამიოკებით” წერას. დროა კვანძი გავხსნა და გამოვუტყდე საკუთარ თავს.
რა მინდა?


the plan is to survive.