სიჩუმე

ბოლო პოსტი ბლოგზე 28 სექტემბერს დავწერე. ბლოგის დაბადების დღეზე იყო.
მას მერე ჩუმად ვარ.

ნოემბრიდან ივნისამდე  არაფერი დამიწერია. მუზამ “სხვაზე” იეჭვიანა და დამტოვა. სიტყვებს აღვიქვამდი როგორც ურთიერთობის საშუალებას და არა აზრის გამოხატვის ხერხს. საკუთარი აზრი მუზას გავატანე. ჩემი კალამი ფურცელზე მხოლოდ მელანს ტოვებდა.

არაფერს აღარ ველოდი, მაგრამ ერთ დღესაც “სიტყვები” თავისით დაბრუნდნენ ჩემს გონებაში. მონატრებული ქაოსი თავისით მოიტანა (ალბათ)ქარმა, რომელსაც სეტყვასავით შემოჰყვა მუზა. ის ჯერ კიდევ ვერ შემოვირიგე, მაგრამ ამაზე ვმუშაობ.

მუშაობაზე გამახსენდა! ძველ პოსტებს გადავხედე და ნოსტალგიამაც შემომირბინა. პოსტების წაშლაზეც კი ვფიქრობდი, მაგრამ ეს ჩემი წარსულია და საკუთარ თავს ვერ გავანადგურებ. თვეების განმავლობაში იმდენი ემოცია შევინახე სულში, რომ ყველაფერი ერთმანეთში აირია და ახლაღა ვცდილობ მათ წესრიგში მოყვანას.

მე ვაგრძელებ იმას რაც წლების წინ დავიწყე. ამჯერად აღარ შევწყვეტ წერას.

მიხარია, რომ ეს დღე დადგა. მივხვდი რას ნიშნავს “გულიდან ლოდის გადავარდნა”.start

 

Advertisements

2 thoughts on “სიჩუმე

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s