პასუხი უმისამართო წერილს

სანამ კითხვას დაიწყებდეთ ამ პოსტს ეწვიეთ!
აპრილის მზიანი დღე იყო. გრაფის სახლში სიჩუმეს მხოლოდ მისი ფორტეპიანოს ხმა არღვევდა. ის გატაცებით უკრავდა, როცა მსახური შემოვიდა.
-მუსიე, თქვენთან წერილია..-უთხრა ჩუმად ბატონს.
-ვისგან?
-არ ვიცი ბატონო, სახელი არ ეწერა.
-კარგი, დადეთ აქვე და წავიკითხავ.
-დიახ, ბატონო.-მორჩილად უთხრა მსახურმა.
ის მშვიდად ადგა და მაგიდას მიუახლოვდა. კონვერტიდან წერილი ამოიღო და კითხვას შეუდგა. სახეზე სრული გულგრილობა ეწერა, თუმცა ეს მალე შეიცვალა. გაურკვეველი ემოციებით იტვირთებოდა მისი გული. სუნთქვა გაუხშირდა, ხელები აუკანკალდა, მიხვდა ვინც წერდა. გაიხსენა ყოველი წამი, რომელიც მასთან ერთად გაატარა. წარმოიდგინა, თუ როგორ უჭირდა საბრალო გოგონას, ასეთი უიმედო ცხოვრება. სასწრაფოდ ხელი სტაცა ფურცელს და სამელნეს, სადაც ბატის ბუმბული იყო ჩადებული. აკანკალებული ხელით დაიწყო წერა:
“ჩემო მშვენიერო ქალბატონო, თქვენი გამოგზავნილი წერილით თქვენ ჩემს ცხოვრებას სინათლე მოჰფინეთ. ღმერთმანი, რამდენჯერ მომსურვებია, თქვენთან მოვჭრილიყავი და ყველას თვალწინ მეთქვა, თუ რაოდენ ძვირაფსი ხართ ჩემთვის. თქვენ ფიქრობთ, რომ ჩემთვის არაფერს ნიშნავთ?  მე ეს მახარებს.. ეს ნიშნავს, რომ კარგად ვთამაშობდი. პირველ დღეს, როცა თქვენ ჩემს სახლში შემოხვედით იმ დაწყევლილ მეჯლისზე, მოსვენება დავკარგე. თქვენმა სილამაზემ დამაბრმავა: თმა შავი, როგორც ღამე, ტუჩები წითელი, როგორც სისხლი, კანი თეთრი, როგორც თოვლი, ხოლო თვალები.. თქვენი უძირო თავი თვალები.. ყოველთვის, როცა გამიბედავს მათში ჩახედვა, გრძნობების მართვის შესაძლებლობა ხელიდან მეცლებოდა.
ყოველ ღამე, თქვენზე ფიქრით მთავრდება და ყოველი დღე იგივე აზრით იწყება. ყველა ჩემი კომპოზიცია თქვენითაა შთაგონებული. თითოეული ნოტი, რომელსაც ვწერ ერთი მიზნისთვისაა მიმართული. ჩემს ერთადერთ, თუმცა მიუწვდომელ სიყვარულს უსიტყვოდ გააგებინოს ჩემი გრძნობების შესახებ. ნუთუ ამას ვერასდროს ხვდებოდით?! მამიდაჩემი ბერტა კი, კეთილშობილი ქალია. ის ხვდებოდა ყველაფერს. იმ მეჯლისზე, როცა პირველად დაგინახეთ, მაშინვე გამაფრთხილა, რომ არ შემყვარებოდით, თქვენ ხომ ჩემთვის არ იყავით განკუთვნილი. ახალგაზრდობის ჟინი კი ჩემზე ძლიერი აღმოჩნდა.
სიტყვები არ მყოფნის ჩემი უსაზღვრო გრძნობების გამოსახატავად. მათ მხოლოდ მუსიკა გამოხატავს. რა უსამართლოა ეს წუთისოფელი?! რად შეგახვედრათ მან ჩემს გარეწარ ძმას? მას ვერ ეყვარებით ისეთი წრფელი გულით, როგორც მე მიყვარხართ! ეს შეუძლებელია!
მომიტევეთ ჩემო ძვირფასო ასეთი ვნებათაღელვა! ეს სიტყვები ჩემი გულიდანაა წამოსული. ვიცი, ჩვენ ერთად ვერასდროს ვიქნებით.. ამიტომ მინდა სამუდამოდ გავცილდე პარიზს. გავემგზავრები შორეულ ინგლისში და ვიცოცხლებ მხოლოდ იმ აზრით ,რომ თქვენ გიყვარდით. გთხოვთ არ მიიტანოთ ეს გულთან ახლოს, დარწმუნებული ვარ, ეს ორივესთვის უკეთესი იქნება. გახსოვდეთ, მეთქვენ მუდამ მიყვარდით, მიყვარხართ და მეყვარებით…”
გრაფმა მშვიდად დაამთავრა წერილის წერა და მსახურს დაუძახა.
-ანტუან, ეს ჩემს ძმისცოლს გადაეცი.
-კარგი, ბატონო.
-ყველაფერი მზადაა ჩემი გამგზავრებისთვის?
-დიახ..
-კარგი. ჩემს საცოლეს ანასტასიას გადაეცი, რომ საღამოს მივემგზავრებით.-უთხრა გრაფმა ღიმილით.
-დიახ. ბატონო ნებას მომცემთ გკითხოთ?
-მკითხე, ანტუან.
-ანასტასია გიყვართ?
-სიცოცხლეზე მეტად ანტუან..
-მაშ ბედნიერებას გისურვებთ, ბატონო.

Advertisements

5 thoughts on “პასუხი უმისამართო წერილს

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s