სკოლაში

სამყარო, რომელშიც მე ვცხოვრობ, გადაჭარბების გარეშე რომ ვთქვათ, სრული ნაგავია. მეც მაზობირებელი ინფორმაციისგან თავის დასაღწევად თვალებს ვხუჭავ და ე.წ. ოცნების სამყაროში გადავდივარ. ჩემს ტვინის i-pod-ში colplay-ის paradise ირთვება. გონებას ავტოპილოტზე ვაყენებ, თავად კი ვთავისუფლდები. მახსენდება, რომ ყოველდღე სკოლის ფანჯრებიდან შურით ვუყურებ ჩიტებს. წარმოვიდგენ რომ მეც შემიძლია მათნაირად ფრენა. (ოღონდ რაღაც ფრთებგამოსხმული მუტანტივით არა) ცისფერი ზეცისკენ მივისწრაფვი და თავისუფლებით ვტკბები. მე მზეს ვხედავ.. რა ბანალურია არა? მზე ჩემთვის იმედია. ყოველ დილით ამოდის და დაუძლურების მიუხედავად გვათბობს. ის ცდილობს ჩემში დარჩენილი სინათლის გაძლიერებას, მაგრამ რაღაც არ გამოსდის. მეც მის იმედად დავრჩი. უცებ მზისკენ ღრუბლები წამოვიდა და გადაფარა ის. წვიმა დაიწყო, მას კი ჭექა-ქუხილი მოჰყვა. მე ჩამოვვარდი.
შეშინებულმა გავახილე თვალები. უცებ twilight-ის მთავარი პერსონაჟი გამახსენდა.. არა იმ არანორმალურ საოცრებას არ ვედრები! საათს დავხედე 12:23-ია, 2 დეკემბერი. ზამთარი მოვიდა. როგორ მეზიზღება ზამთარი. ახლა სკოლაში ვარ. სკოლაც მეზიზღება, ზოგიერთი კლასელიც, მასწავლებლები, სკოლის ბუფეტის ლობიანი და ზარის ხმა.. აი მზე მიყვარს.. და დედაჩემი!
ტვინში guns N roses-paradise city ჩამერთო.. მოიცა.. ვიტყუები! ჩემს “დასკოჩილ” ტელეფონში, რომელსაც კლასელის “ნაუშნიკები” აქვს შეერთებული იმაში ჩაირთო! ჩემი სანუკვარ კლასელს კი ძილისთვის თავისი მერხი არ ჰყოფნის და ჩემი ტერიტორიის უკანონო ოკუპაციისკენ მიიპარება!

P.S.ეს განწყობისთვის 😛

მიყვარს ეს სურათი! 😀

Advertisements

3 thoughts on “სკოლაში

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s